بهترین تعبیری که تا کنون درباره مجلس شورای اسلامی شنیده ایم سخن بلند معمار انقلاب حضرت امام (ره) بود که فرمودند : مجلس در رأس امور است . این جایگاه و ارزش گزاری باید حفظ نمود با رفتار و کردار فردی نمایندگان محترم و تصمیمات منطقی و ارائه طرحهای سنجیده تا روز بروز شاهد ترفیع این جایگاه باشیم . ان شاء ا...

سخنی با نمایندگان و هیأت رئیسه محترم مجلس شورای اسلامی در دوره (هفتم): هفته گذشته شاهد ارائه طراحی بودیم که مهمترین پیام طرح تجمیع انتخابات مجلس هشتم و ریاست جمهوری دوره دهم بودیم اگر چه تجمیع امری پسندیده و صرفه جویی قابل توجهی به منابع مالی و منابع انسانی دارد و از طرفی از تنش های همه ساله کشور می کاهد ولی بدلائل ذیل طرح مذکور قابل دفاع نیست :

۱- در اصل ۶۳ قانون اساسی مدت هر دوره مجلس چهار سال است و انتخاب هر دوره باید قبل از اتمام دوره برگزاری شود لذا این طرح خلاف صریح این اصل است .

۲- مردم به شما برای یک دوره چهار ساله رأی داده اند بیش از آن شما وکالتی ندارید لذا تصرف شما در بودجه عمومی و تصویب طرحها و لوایح وجاهت قانونی و شرعی ندارد . بیش از چهار سال شما به نمایندگی از طرف چه کسانی میخواهید قانون گزاری کنید ؟

۳- طبق اصل ۶۷ سوگند یاد کردید که در برابر کلام ا... مجید و خداوند متعال با تکیه به شرف انسانی خویش تعهد نمودید که حافظ حقوق ملت باشید و از قانون اساسی دفاع کنید . امضاء کنندگان و رأی دهندگان به طرح فوق با سوگند خود چه می کنند؟

۴- در اصل ۶۸ چنین آمده است "در زمان جنگ و اشغال نظامی کشور به پیشنهاد رئیس جمهور و تصویب سه ، چهارم مجموع نمایندگان و تأیید شورای نگهبان انتخابات نقاط اشغال شده یا تمامی مملکت برای مدت معینی متوقف می شود." خوشبختانه کشور در ثبات کامل بسر می برد لذا نیازی به ارائه چنین طرحی نبود . آیا این طرح به تشویش اذهان عمومی و سوء استفاده افرادی که چشم دیدن این شرایط صلح را نداند نمی انجامد؟

۵- در اصل ۷۲ آمده است (( مجلس نمی تواند قوانینی وضع کند که با اصول مذهب رسمی کشور یا قانون اساسی مغایرت داشته باشد )) این طرح مغایرت صریح با اصولی که بیان شد دارد. آیا وقتی که طرح را امضاء نمودید یا به آن رأی مثبت دادید به اصول مذکور آگاهی و وقوف داشتید؟ در صورت مثبت بودن پاسخ با ید کفاره عدم پای بندی به سوگند اصل ۶۷ را پرداخت نمائید.

و اما هیأت رئیسه محترم که احتمالاً بعضی از آنان جزء رأی دهندگان بوده باید اجازه طرح موضوعات خلاف قانون اساسی را نمی دادند تا حرمت امام زاده بوسیله متولی و خادم آن حفظ شود . نا گفته نماند وکیل در محدود زمانی که از سوی موکل خود مأموریتی را عهده دارد مبسوط الید است اگر قرار باشد مدت آن افزایش پیدا کند باید مجدداً نظر موکل خود را جلب کند . سئوال اینجاست طراحان و رأی دهندگان که قصد دارند مدت دوره هفتم مجلس را به بیش از ۵ سال افزایش دهند از چه کسی اجازه گرفته اند ؟ کدام همه پرسی انجام گرفته بود ؟

گویا در دوران ریاست جمهوری جناب آقای خاتمی همین بحث مطرح شده بود که تجمیع انتخابات ریاست جمهوری دوره نهم با مجلس هفتم از سوی بعضی از مسئولین مطرح و استفسار شده بود ، به این معنی که دوره ریاست جمهوری هشتم کوتاهتر و حدود سه سال باشد که این پیشنهاد با استقبال آقای خاتمی روبرو شده بود . چون فشارهای فراوانی که گروه فشار به ایشان وارد می کردند و از سوی قوای دیگر حمایت نمی شدند و جلو خودسری آنان گرفته نمی شد . لذا عرصه را بر این سید فرزند رسول ا... تنگ کرده بود لذا رئیس جمهور هم برای رهایی خود از هتاکی ها ، بی حرمتی ها ، قانون شکنی ها و هم برای اینکه تجمیع فوایدی دارد که فواید آن برای کشور و مردم مفید است پیشنهاد تجمیع را پذیرفتند از کیسه خود بخشیدند نه از کیسه ملت ، لذا برای پرهیز از موضع تهمت بهتر بود که تجمیع در سال ۸۳ مطرح می شد یعنی نمایندگان مدت چهار سال دوره هفتم را کوتاهتر می نمودند و کشور از ثمرات تجمیع بهره مند می شد یعنی از کیسه خود می بخشیدند نه از کیسه مردم و موکلین خد که این روش انصاف و امانتداری نیست .

ناگفته نماند ، اگر مجلس و دولت در یک روزمتولد شوند و هردو در یک روز عمر سیاسی خود را آغاز کنند چون هر دو مبتدی هستند چگونه می تواند مجلس علاوه بر امور اولیه هر دوره را با موفقیت به پایان برساند و هم به دولت رأی اعتماد دهد . ابتدای هر مجلس در چند ماه اولیه امور هیأت رئیسه ، رأی اعتماد به نمایندگان تعیین شعب ، کمیسیونهای ، لا جرم فکر نمایندگان را مشغول می کند و از طرفی در هر دوره تعداد زیادی بعضا حدود دو سوم از نمایندگان جدید به مرکز قانون گذاری راه پیدا می کنند و هنوز بطور کامل پختگی لامز را برای مهمترین وظیفه یعنی تعیین کابینه را ندارند .

ذات نایافته از هستی بخش
کی تواند که شود هستی بخش

تازه مجلس هفتم که با دوسال تجربه کابینه ای را تعیین نموده که به اعتراف اکثر نمایندگان از بعضی از آراء اعتماد خویش به بعضی از وزراء پشیمانند و همیشه در صدد جبران قصور خود هستند و با سئوالات فراوان و بی سابقه و با تذکرات متعدد در صدد باز گرداندن آب از جوی رفته به جوی می باشند . چون احساس می کنند بعضی از برنامه های ارائه شده از سوی وزراء در مقام عمل تحقق پیدا نکرده است .

دو صد گفته چون نیم کردار نیست

به هر حال اگر آغاز کار مجلس و دولت یکی باشد اشتباهات افزایش پیدا خواهد کرد و پشیمانی از رأی اعتماد مضاعف خواهد شد . لذا نباید دولت و مجلس در یک روز متولد شوند بلکه فاصله موجود به شرط دقت بیشتر در انتخاب کابینه مطلوب به نظر می رسد . پس چه باید کرد ؟

پیشنهاد می شود اکنون که مجلس در حال اصلاح قانون شوراهاست پایان عمر خدمتی شورای اسلامی سوم را با شروع مجلس نهم هماهنگ نمایند . یعنی مدت سومین دوره شوراهای اسلامی حدود پنج سال گردد تا با پایان مجلس هشتم منطبق شود و بدین وسیله حلاوت و شیرینی تجمیع بدون اتهام و شائبه را بچشند (چون در قانون اساسی مدت هر دوره از شوراهای اسلامی تعیین ننموده است) و با قانون اساسی هم مغایرتی ندارد و از طرفی چون طبق قانون اساسی قوانین مجلس خبرگان رهبری هم بوسیله خودشان تصویب می شود . مدت خدمت چهاردهمین دوره مجلس خبرگان ده سال خواهد بود با دوره ریاست جمهوری دوازدهم منطبق خواهد شد در آن وقت دو انتخاب آنهم هر دو سال یکبار خواهیم داشت . البته بهتر است روی پیشنهاد حقیر دوستان فکور ، نمایندگان محترم مجلس کارشناسی فرمایند در صورت موافقت به مرحله اجراء در آید .