مواضع و دیدگاه ها > خود کرده را تدبیر نیست
وظیفه ما در شرایط جدید چیست ؟ آیا سکوت کنیم و تماشاچی اتفاقات نا مبارک اقتصادی باشیم ؟ تا هرچه پیش آید خوش آید . یا اینکه به تصمیم گیران کشور با نقد خیرخواهانه خویش هشدار دهیم و تبعات احتمالی این تصمیمات را گوش زد نمائیم . بدیهی است کوزه نقد علمی و روشمند کوره ای است که همه در آن پخته شده و از خامی و خام باوری و خام خیالی فاصله خواهند گرفت . هماوردی در میدان نقد مبارزه ای است که در آن همه طرفهای درگیر پیروزند و بر پیشانی کسی مهر شکست نخواهد آورد و مهمتر از همه کلام ماندگار امام راحل که فرمود : ما مأمور به وظیفه هستیم ، وظیفه امر به معروف و نهی از منکر حاکمان و تصمیم گیران کشور عزیزمان است لذا به چند نکته مهم در باب تکالیف سند چشم انداز بیست ساله قانون برنامه پنج ساله توسعه کشور و قانون بودجه و متمم سال ۸۵ اشاره می نماییم.

۱- در سند چشم انداز پیش بینی شده برای رسیدن به اهداف بلند این سند ملی باید رشد اقتصادی به ۸% برسد ولی سال ۸۵ رشد در حد ۶/۵% است و نیز باید سالانه ۱۰% وابستگی به نفت کم شود در صورتیکه سالانه این وابستگی ۱۰% افزایش پیدا می کند و نیز باید سالانه ۱۰% از امور تصدی گری دولت کاهش پیدا کند و بخش خصوصی تقویت شود در صورتیکه ۱۰% این وابستگی به نفت افزایش پیدا نموده است .

۲- در قانون برنامه پنج ساله سوم حساب ذخیره ارزی برای جلوگیری از کاهش در آمدها در هنگام کاهش قیمت نفت و نیز تقویت بخش خصوصی طراحی شد و در برنامه چهارم هم تکرار گردید بر این اساس باید در شش ماهه اول امسال ۲۲ میلیارد دلار در حساب ذخیره ارزی وجود می داشت در صورتیکه در انتهای شهریور امسال با کسری ۸۱۵ میلیارد دلار روبرو هستیم و این سیاست از دوجهت خطرناک است یکی اینکه وابستگی کشور را به نفت افزایش می دهد و از سوی دیگر در صورت تهدیدات خارجی ما را با مشکل جدی روبرو می کند.

۳- بودجه سال ۸۵ با مبلغ بیش از ۱۹۱ میلیارد و با قیمت هر بشکه نفت ۴۰ دلار تنظیم شد که مقرر شد از حساب ذخیره ارزی ۸/۱۶ میلیارد دلار برداشت نمایند که حدود ۵ میلیارد دلار آن برای خرید بنزین پیش بینی شده بود و در همه جا مطرح شد که این بودجه بدون کسری است ولی منابع مطلع اظهار می نمایند کسری بودجه امسال قرار است با لایحه متمم حدود ۳۹۰۰ میلیارد تومان ترمیم شود در صورتیکه این روش غیر علمی و غیرکارشناسی است . کسری بودجه را با برداشت از حساب ذخیره ارزی نباید حل نمود این آسانترین راه و بدترین راه هم می باشد جبران کسری بودجه اولاً باید با اصلاح سیاست های مالی و کاهش بودجه جاری حل شود ثانیاً انتظار می رفت با توجه به شعارهای دولت با بی انضباطی مالی که در افزایش هزینه های جاری خود نمایی می کند مبارزه می شود یقینا متمم بودجه ارائه شده به مجلس بر نقدینگی بنیان کن خواهد افزود و افزایش نقدینگی در افزایش تورم موثر است . کیست که نداند هرگاه نقدینگی افزایش پیدا کند تورم خانمان برانداز افزایش پیدا می کند . این سئوال ساده ولی مهم همیشه از نمایندگان محترم مجلس وجود دارد که چرا با افزایش بودجه جاری بدون دلیل موافقت می کنید و بعد از چند ماه از دولت کنترل تورم را طلب می کنید!! همه دولتها برای حل مشکل کشور از آسانترین روش بهره می گیرند ولی شما بعنوان نمایندگان مردم نباید موافقت کنید . اگر هم موافقت می کنید با کمال شهامت به مردم بگویید این تورم ۷/۱۴% بدلیل تصویب بودجه سال ۸۵ مجلس است ، چرا دنبال متهم می گردید خودم کردم که ...

خود کرده را تدبیر نیست لذا دوستان نماینده باید بداننند تصویب متمم بودجه با افزایش تورم سنتی پایان سال دست بدست هم خواهد داد و قیمت ها را افزایش می دهد و دودش به چشم ملت می رود .

تورم معنادار و آزار دهنده امروزی بدلیل سیاست های غلط دولت و مجلس است که بر تعمیق شکاف کسری بودجه می افزاید . در چند سال گذشته تلاش بسیاری انجام گرفت تا میانگین تورم بیش از ۲۰% سالیانه مهار شد و در مرز بین ۱۰% تا ۱۱% در نوسان بود ولی امروزه به مرز ۱۵% نزدیک می شود و یک غفلت دیگر سال جدید و عید را خدای نا کرده در کام مردم تلخ خواهید نمود و بعداً هم می گویند (کی بود کی بود من نبودم) امور کشور باید از مجری طبیعی پیش رود ابا الله ان یجری الامور الا باسبابها کشور را با معجزه نمی توان اداره نمود با عقل جمعی و تدبیر و استفاده از کارشناسان مجرب و دلسوز و با انگیزه معنوی و بدون شعار زدگی و عوام زدگی ، می توان بر مشکلات فائق آمد ، استفاده بهینه از نیروی انسانی کار آمد در بعضی از موارد موفقیتهای حیرت انگیزی برای کشور به ارمغان آورده است ، بعنوان مثال ما امروز در بعد پزشکی به موفقیتهای بسیار خوبی رسیده ایم در بعد فن آوری هسته تلاش دو دهه متخصصین غیور کشور ما را بعنوان یک کشور آستانه ای به دنیا معرفی نموده ، پیروزیهای تسلیحات نظامی نیز باعث سربلندی نظام در دنیاست و خلاصه تولید علم می تواند این چرخه را تکمیل نماید ، پس با وجود پتانسیل ارزشمند نیروی انسانی متخصص و متعهد چرا در امر پیروزی بر غول تورم از وجود افراد کارآمد استفاده نمی شود و به روز مرگی اکتفا می گردد باید از دولت بدلیل کم توجهی به سند چشم انداز و برنامه پنج ساله توسعه و حتی بودجه سالیانه گله کرد مگر در بودجه سال ۸۵ برای سهمیه سفر دولت به استانها ۸ میلیارد دلار استفاده از صندوق ذخیره ارزی پیش بینی نشده است پس چرا در سفرهای شش ماهه اول سال مبلغ ۱۶ میلیارد دلار قول داده اید . از کجا ؟ -چگونه؟ و به چه بهائی؟ اگر قولها عمل نشود ، چون توقع ایجاد شده موجب بدبینی مردم نسبت به دولت خواهد شد اگر عمل شود که نمی شود چه خسارات جبران نا پذیری بر پیکره اقتصاد کشور وارد خواهد شد که تا سالیان طولانی قابل ترمیم نخواهد بود و دود این آتش به چشم ملت خواهد رفت .

بد نیست به تکالیف برنامه توسعه پنج ساله چهارم اشاره ای به نمائیم تا وضعیت کنونی کشور را با آن بتوان مقایسه نمود – در جدول شماره ۱ برنامه آمده است رشد تولید ناخالص داخلی سرانه در دهه هفتاد (سالهای ۸۰-۷۰) معادل ۴/۲% بوده که در برنامه چهارم باید به ۶/۶% برسد ، رشد نقدینگی در دهه ۷۰ معادل ۳/۲۷% بوده که باید به ۲۰% برسد و نرخ تورم در دهه ۷۰ به میزان ۲۳% بوده که باید به ۹/۹% برسد ولی عملکرد دولت و تصویب بودجه سال ۸۴ و ۸۵ و متمم سال ۸۵ بوسیله مجلس شورای اسلامی نه تنها مارا به اهداف برنامه نخواهد رسانید بلکه احتمال سیر عقب گرد را داریم . عرایض خود را با گزارشی از موسسه تحقیقاتی بیزینس مانیتور درباره پیش بینی کاهش سرانه تولید ناخالص داخلی در سال ۸۷ بدون تغییر معادل ۴۸/۵ درصد خواهد بود و این شاخص طی سال ۸۸ و ۸۹ به ترتیب به ۸۱/۵ و ۶۹/۵ درصد خواهد رسید . البته بعضی از موسسات بین المللی دیگر وضعیت رشد تولید ناخالص داخلی را نا مناسب تر بیان نموده اند . اگر چه اظهارات آن موسسات برای ما حجت نیست ولی به مصداق سالی که نکوست از بهارش پیداست حداقل باید تصمیم سازان و تصمیم گیران کشور بعنوان یک خطر احتمالی به آن بنگرند و بیش از این بر دغدغه های دلسوزان کشور نیفزایند تا نظام با چالش روبرو نگردد . ان شا ا...
Copyright © 2008 - All Rights Reserved